Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ


Φωτογραφημένη και ολοκληρωμένη
επιτέλους η φορεσιά.
  

Βεβαίως δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένη
από την ποιότητα των φωτογραφιών


που όσο κι αν προσπαθούσα
η βελτίωση ήταν ελάχιστη.
Βλέπετε, το μαύρο χρώμα της φορεσιάς 
δεν με βοηθούσε καθόλου...


Παρά ταύτα όμως, δεν παύει να διακρίνεται
η ομορφιά του μανικωτού ζακέτου 
καθώς και το πλούσιο χρυσοκέντημα.


Ένα μοναδικό, ¨ακριβό¨ κομμάτι,
που ίσως χαρακτηριστεί ως κειμήλιο από τις επόμενες γενιές.
Όπως κειμήλιο της οικογένειάς μου 
είναι και ο σταυρός που φορά η Κατερίνα.

Να είστε όλοι καλά!

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

CUP COZIES ΚΑΙ ΚΑΡΤΟΥΛΑ!


Και ενώ το πρόβλημα με τη φωτογράφηση
της φορεσιάς εξακολουθεί να υφίσταται...



και να δω πως θα βρω τη λύση,
τι να κάνω, φωτογράφησα τα cup cozies...


που τούτα εδώ τουλάχιστον,
είναι καταδεκτικά και στάθηκαν πρόθυμα να φωτογραφηθούν!
Είναι φτιαγμένα για φιλανθρωπικό σκοπό
και φυσικά θα ακολουθήσουν κι άλλα!
Τις οδηγίες μπορείτε να τις βρείτε εδώ και εδώ.



Και τέλος 
μια χριστουγεννιάτικη ευχετήρια κάρτα,
στολισμένη με ένα κόκκινο πλεκτό μοτίφ
που περιμετρικά τονίζεται με φιλντισένιες λεπτομέρειες.
Και όλα αυτά
τοποθετημένα επάνω σε οντουλέ χαρτί.

Όνειρα γλυκά!

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

ΓΚΥ; ΧΜΜΜ.... ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΙΞΟΣ...


Διακοπή για λίγο από την παρουσίαση της φορεσιάς
λόγω τεχνικών δυσκολιών...
το σκούρο χρώμα της δεν βοηθά καθόλου
στη φωτογράφηση...
Και μέχρι να βρω τη λύση,
σας παρουσιάζω το τελευταίο biscornu που έφτιαξα.


Το θέμα του είναι χριστουγεννιάτικο,
αποτυπώθηκαν στην επιφάνειά του 


φύλλα και καρποί του φυτού γκυ
ή επί το ελληνικότερον και κατά πολύ ωραιότερον "ιξός".
Το χρυσό κλαδί του οποίου, από το ιερό δέντρο
και μετά από συμβουλή της Σίβυλλας,  
έκοψε ο Αινείας 
για να ανοίξει την πόρτα του κάτω κόσμου
προσφέροντάς το στην Περσεφόνη...

Καλό σας βράδυ.

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ


Να και το μαντίλι της φορεσιάς μας!
Φτιαγμένο από αραχνο'ύ'φαντο τουλπάνι,


σε ωχροκίτρινο χρώμα
διακοσμημένο με φυτικά μοτίβα.


Ολόγυρα πλαισιώνεται με μεταξωτή μπιμπίλα
της βελόνας,


πλάτους περίπου τριων εκατοστών


και σε διαφορετικούς χρωματισμούς
η κάθε απόληξη.

Πλησιάζουμε πια στην ολοκλήρωση της φορεσιάς
και στην επόμενη ανάρτησή μου
θα δούμε και το τελευταίο κομμάτι αυτής της ενδυμασίας
που είναι το μανικωτό ζακέτο.

Καλό σας απόγευμα!

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ


Να και η περίφημη
χρυσοκέντητη ζώνη... 

Στο μαύρο βελούδο,
αποτυπωμένος ο δικέφαλος αετός...


καθιστός επάνω σε ανθοστόλιστα κλαδιά...


με ορθάνοιχτα τα μεγάλα του φτερά,
έτοιμος να πετάξει αν χρειαστεί...


Κλείνει μπροστά
με τη βοήθεια εγχάρακτης πόρπης.



ενώ χάντρες και πούλιες
στολίζουν κάποια επιλεγμένα σημεία της.

Καλό σας απόγευμα!

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ

Έτοιμη και η τραχηλιά της φορεσιάς...


Φτιαγμένο το μπροστινό κομμάτι
με μεταξωτό ύφασμα


 ενώ το κομμάτι της πλάτης
με το ίδιο υφαντό που φτιάχτηκε και το μεσοφόρι.


Το άνοιγμα του μπούστου
στολίζεται με μικρά μοτιφάκια 
από χρυσοκλωστή πλεγμένα,
ενώ οι άκρες στολίζονται 
με χρυσές χάντρες.

Στην επόμενη ανάρτηση
θα δούμε την χρυσοκεντημένη ζώνη!
Καλό σας απόγευμα!   

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ


Και συνεχίζοντας την παρουσίαση
της φορεσιάς της Κάτω Παναγιάς 
Μικράς Ασίας,


βλέπουμε το μακρύ, αμάνικο,
πολύπτυχο φουστάνι.
  

Μην σας ξεγελά η φωτογραφία...
το χρώμα του είναι μαύρο


ενώ το βαθύ άνοιγμα στο μπούστο
είναι το άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο του.

Μέχρι την επόμενή μου ανάρτηση
η οποία θα αφορά το αμέσως επόμενο κομμάτι της φορεσιάς
και το οποίο είναι η τραχηλιά
σας στέλνω την καλημέρα μου
μαζί με τις ευχές μου για την πραγματοποίηση
όλων όσων ποθείτε!
 

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ


Αλλαγή πλεύσης για λίγο...
οι επόμενες αναρτήσεις μου
θα αφορούν όχι πλεκτά ή ραπτική,
αν και η δεύτερη συμπεριλαμβάνεται βεβαίως
γιατί δίχως αυτήν πως;
Θα έχουν θέμα την Λα'ι'κή μας Παράδοση.

Όπως ίσως γνωρίζεται,
εκτός από την ενδυματολογία και το πλέξιμο,
διδάσκω και το μάθημα της κατασκευής 
της παραδοσιακής φορεσιάς.

Η ενασχόληση με τον συγκεκριμένο κλάδο
πέρα από τις πολύπλευρες γνώσεις που απαιτεί
χρειάζεται και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό.
Και ποιο είναι αυτό;
Η απεριόριστη υπομονή.
Μια φορεσιά 
συνήθως ολοκληρώνεται μετά από μήνες δουλειάς,
έτσι,
αυτό από μόνο του λειτουργεί αποτρεπτικά 
για τους περισσότερους από εμάς.

Παρά ταύτα όμως
υπάρχουν ακόμη άτομα
με μεράκι και ζήλο
που ασχολούνται με το συγκεκριμένο τομέα.
Μια φορεσιά,
αν αναπαραχθεί σωστά,
θα είναι ένα κειμήλιο
για τις επόμενες γενιές
αλλά και ένα μνημόσυνο στους προγόνους μας,
στους κόπους, τους μόχθους
μα και στις χαρές ή τις λύπες που έζησαν...

Από σήμερα λοιπόν ξεκινώ να σας  δείχνω,
κομμάτι κομμάτι
την παραδοσιακή φορεσιά 
της Κάτω Παναγιάς
Μικράς Ασίας.
Μια φορεσιά που η λιτότητα
-σε σχέση με άλλες φορεσιές-
αλλά και η κομψότητα
είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της.

Πάμε λοιπόν να την γνωρίσουμε...
και ξεκινάμε από το μεσοφόρι.


 Φτιαγμένο από παλιό σεντόνι του αργαλειού
της μητέρας μου,


καθώς και δαντέλα 
κι αυτή επίσης από την προίκα της...
Αν ζούσε,
 τώρα θα ήταν 88 ετών
άρα το ύφασμα και η δαντέλλα
σίγουρα φτιάχτηκαν 70 χρόνια πριν..
     

Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες,


το μεσοφόρι έχει 
μεγάλο φάρδος στον ποδόγυρο


κι αυτό
για δίνει όγκο στη φούστα.

Και συνεχίζουμε με το άλλο εσώρουχο,
το βρακί.
Ναι μην γελάτε, έτσι λέγεται!


Το συγκεκριμένο δεν το έφτιαξα εγώ
αλλά είναι χάρισμα από μια ηλικιωμένη κυρία
με καταγωγή από την Μικρά Ασία 
και είναι το αυθεντικό κομμάτι στην φορεσιά.
  

Το κοφτό κέντημα
στον ποδόγυρο
είναι φτιαγμένο στο χέρι


και όπως μπορείτε 
να δείτε,
είναι διατηρημένο σε άψογη κατάσταση.

Αυτά όμως για σήμερα.
Στην επόμενη ανάρτηση θα σας παρουσιάσω το φόρεμα
που και αυτό παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον!

Καλή σας ημέρα!

Υ.γ Ζητώ συγγνώμη για την αλλαγή μεγέθους της γραμματοσειράς...
Δεν μπορώ να καταλάβω τι φταίει...

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΠΛΟΤΗΤΑ...


Μια τσάντα σε στυλ Chanel


είναι η τελευταία μου δημιουργία.


Νήμα πολυπροπυλαινείου χρησιμοποίησα,
σχεδόν δυο κουβάρια
απαιτήθηκαν για την ολοκλήρωσή της,


καθώς και τρία μεταλλικά κουμπιά,
τα δυο ως διακοσμητικά 
ενώ το τρίτο βοηθά στο κλείσιμο της τσάντας.

Την καληνύχτα μου!

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΟ ΠΟΥΛΟΒΕΡ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΤΣΙΔΕΣ

Κοτσίδες, κοτσίδες...


και ξανά κοτσίδες!
Τόσες κοτσίδες 
που μπούχτισε το μάτι μου!


Με την ειδική βελόνα στο στόμα ήμουν συνεχώς!
  

Χαλάλι όμως
διότι το αποτέλεσμα με ικανοποίησε!


Ελπίζω βέβαια το ίδιο ικανοποιημένος 
να είναι και ο γιος!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails